Poznanie miasta

 
home


home

 
DOM JEDNOŚCI
Dominantą centrum historycznego jest Dom Jedności zbudowany za czasów pierwszej niepodległości (ul. Rīgas 22a). Budynek został zbudowany z inicjatywy ówczesnego prezydenta Karlisa Ułmanisa ze środków zebranych przez mieszkańców oraz przydzielonych przez państwo. Kamień węgielny budynku (wg architekta Vernera Vitanda) został założony w roku 1936, a rok później gmach został uroczyście poświęcony i otwarty. Budynek wówczas był najbardziej nowoczesnym i wielofunkcyjnym w Europie. Mieścił w sobie teatr, Stowarzyszenie Łotyszy, bibliotekę i inne instytucje społeczne. Użycie antycznych form w architektonicznych rozwiązaniach budynku utworzonego w duchu funkcjonalizmu odpowiadało estetyce tamtych czasów. Dzisiaj w Domu Jedności mieszczą się: Daugavpilski Teatr, Centrum Kultury Łotewskiej, Centrum informacji turystycznej, Centralna biblioteka Łatgalii, Centrum informacji USA, bank, księgarnia, kawiarnia, klub rekreacji itp. W roku 2005 rozpoczęto renowację wnętrz Domu Jedności, a w roku 2009 renowację elewacji.
PARKI IM. POETY ANDREJSA PUMPURSA
Założony w drugiej połowie XIX wieku park, znajduje się na przeciwko Domu Jedności. Umieszczone tam jest popiersie poety Andrejsa Pumpursa (rzeźbiarka I. Krūmiņa, 1966 r.). Miejscem częstych spotkań mieszkańców jest znajdująca się w parku fontanna, która przedstawia dziewczynkę z lilią. W parku również znajduje się prawosławna kaplica św. Aleksandra Niewskego i pomnik Niewinnym ofiarom czerwonego terroru (rzeźbiarka. J. Volkova).
KAPLICA PRAWOSŁAWNA ŚW. ALEKSANDRA NIEWSKIEGO
Poświęcona w roku 2004. Znajduje się w parku A. Pumpursa przy ulicy Saules 20, w miejscu, gdzie w latach 1864–1961 mieściła się katedra prawosławna św. Aleksandra Niewskiego. W czasach rządów Sowieckich w roku 1961 została ona zamknięta, a w roku 1962 wysadzona w powietrze. Kaplica ma charakter budowli memorialnej posiadającej znaczenie symboliczne –przypomina o zburzonej katedrze.
PLAC UNIWERSYTETU DAUGAVPILSKIEGO
Znajduje się przy ulicy Vienības 13 od frontu głównego gmachu Uniwersytetu Daugavpilskiego. Są tam również niewielka fontanna, popiersie poety Rainisa (rzeźbiarz I. Folkmanis, 1966 r.) oraz zegar Słoneczny.
ZEGAR SŁONECZNY
Zegar Słoneczny umieszczony na placu Uniwersytetu Daugavpilskiego został utworzony w roku 1910 przez projektanta, nauczyciela Szkoły realnej, A. Jaskovsa. Płaszczyzna tarczy zegara, zamocowanego na czworokątnym postumencie, odpowiada szerokości geograficznej Daugavpils - 56˚.
PARK IM. DUBROWINA
Znajduje się pomiędzy ulicami Rīgas i Parādes. Aktywny udział w tworzeniu parku brał Paweł Dubrowin (1839–1890), który w latach 1876–
1890 pełnił funkcję głowy miasta. Od tego imienia pochodzi nazwa parku oraz na jego cześć ustawiono tu pomnik – około dwumetrowa odlana z brązu sylwetka (rzeźbiarz A. Taratinovs, 2007 r.) znajdująca się na specjalnie wykonanym placu w pobliżu fontanny. Za czasów Sowieckich został tu utworzony memoriał żołnierzom armii Sowieckiej. Park jest lubianym przez mieszkańców miejscem wypoczynku. W gorące letnie dni przy wielkiej fontannie każdy może zażyć nieco orzeźwiającej świeżości, a wieczorem – śledzić różnorodną zabawę światła i wody.
WAŁ OCHRONNY (PRZECIWPOWODZIOWY)
Wyjątkowa konstrukcja inżynierska o długości 6 kilometrów nie tylko chroni miasto przed powodziami, ale również pełni funkcje drogi. Wał ochronny został wzniesiony w latach 1830–1841 według projektu inżyniera wojskowego, kapitana P. Mielnikowa. W najwyższych miejscach wał osiąga wysokość 9 metrów nad poziomem wód Dźwiny.
MUZEUM KRAJOZNAWSTWA I SZTUKI W DAUGAVPILS (MKSD)
Jedno z najstarszych muzeów Łatgalii (utworzone w 1938 roku, znajduje się przy ulicy Rīgas 8) mieści się w 1883 roku wybudowanym w stylu eklektyzmu z elementami secesji budynku. W wykończeniu elewacji budynku użyto glazurowanych kafelek, a nad wejściami, strzeżonymi przez rzeźby lwów, umieszczono ażurowe, przykryte szkłem metalowe daszki. W muzeum zostały otwarte sale słynnego malarza Marka Rothko oraz Daugavpilskiego artysty Leonida Baulina, działa także salon sztuki “Māra”. W muzeum można również obejrzeć wystawy dotyczące przyrody i historii sztuki regionu.
ULICA RĪGAS
Daugavpils to jedno z pierwszych miast na Łotwie, w którym pod koniec 70 lat XX wieku przekształcono główną ulicę (ul. Rīgas, ponad 0,5 km długości) w deptak. Jest to najżywsza tętnica miasta, która płynie od dworca kolejowego do Dźwiny, gdzie na początku ulicy Rīgas pod wałem znajduje się łuk, w miejscu dawnej przystani. W 2009 roku zakończona została renowacja ulicy, w wyniku której miasto uzyskało wymowny, harmonijny przykład połączenia przeszłości z przyszłością. Udając się na spacer, można nie tylko oglądać bogato zdobioną elewację budynków, lecz również zrobić zakupy i nie spiesząc delektować się posiłkiem. Szczególnie okazały jest dom przy ulicy Rīgas 61 (1861 r.), który stanowi jeden z najbarwniejszych przykładów eklektyzmu i wyróżnia się bogato udekorowaną elewacją. Na przeciwko 1. urzędu poczty znajduje się rzeźba żółwia błotnego (rzeźbiarz I. Folkmanis, 2009 r.), a na drugim końcu ulicy – na przeciwko dworca kolejowego – kaskada basenów wodnych.
KOŚCIÓŁ RZYMSKO-KATOLICKI ŚW. PIOTRA
Znajdujący się przy ulicy Rīgas 39 kościół, został wybudowany w latach 1848-1849 (przebudowany w latach 1924-1934). Architektura świątyni posiada cechy klasycyzmu, a wizualnie podobna jest do Bazyliki św. Piotra w Watykanie. Wielka kopuła białego kościoła oparta jest na czterech podwójnych filarach.
OGRÓD RZEŹB
Znajduje się między rzymsko-katolickim kościołem św. Piotra a ulicą Mihoelsa. Zdobią go rzeźby kilku łotewskich artystów, a latem również kolorowe kobierce kwiatów.
DWORZEC KOLEJOWY W DAUGAVPILS
Ważne zmiany w życiu gospodarczym Dyneburgczyków nastąpiły wraz z otwarciem w latach 1860 i 1861 linii kolejowych Petersburg – Dyneburg – Warszawa i Ryga – Dyneburg – Orzeł. Linia kolejowa Petersburg – Warszawa, jak również mosty, wiadukty i niektóre budynki dworców, zostały zaprojektowane przez inżyniera polskiego pochodzenia Stanisława Kierbiedzia. W Daugavpils krzyżuje się pięć linii kolejowych. Teraźniejszy budynek dworca kolejowego wzniesiony został w 1951 roku.
PARK CENTRALNY
Park, znajdujący się tuż przy dworcu autobusowym, zaprojektowany przez architekta Sielieckiego został założony po Drugiej wojnie światowej na miejscu kilku doszczętnie zrujnowanych ulic. Ten nowoczesny park, akcentem którego są liczne grządki kwiatów i zieleni, jest zieloną ozdobą miasta. W parku został urządzony skatepark i dziecięcy plac zabaw, tutaj również znajduje się klub szachowy, strzelnica i Urząd Stanu Cywilnego. W roku 1999 obok parku wybudowana została Daugavpilska Hala Lodowa.
SYNAGOGA
Teraźniejsza Daugavpilska synagoga przy ulicy Cietokšņa 38 – dom modlitewny Kadisza, wybudowana została w roku 1850. Budynek przestrzennie wypełnia róg ulic Lāčplēša i Cietokšņa. Wystrój budynku został poddany renowacji po Drugiej wojnie światowej, a w 2005 roku przy wsparciu potomków artysty M. Rothko została przeprowadzona renowacja sysngogi. W otwarciu renowowanej synagogi wzięła udział ówczesna prezydent Łotwy Vaira Vīķe-Freiberga.
BUDYNKI SECESYJNE
Powstałe na przełomie XIX-XX wieku budynki, których elewacja charakteryzuje się dużą ilością elementów i kształtów ozdobnych, znajdują się przy ulicy Rīgas 8, Saules 41 i Saules 55.
BUDYNKI ADMINISTRACYJNE

Gmach przy ulicy Ģimnāzijas 11 został wybudowany na końcu XIX wieku. W elewacji zastosowano rozwiązania formalnej odmiany eklektyzmu, która związana jest z tak zwanym wyczuciem zdrobniałych i nasyconych plastycznych form baroku Naryszkina. Tuż obok przy ulicy Ģimnāzijas 12 znajduje się gmach Banku Narodowego, który również został wybudowany na końcu XIX wieku. Budynek wytrzymany w stylu eklektycznym, a elewacja ozdobiona została szczegółami charakterystycznymi dla klasycyzmu i oświecenia.

Zespół budynków administracyjnych i gmach gimnazjum miejskiego
Znajdujące się między ulicami Lāčplēša, Vienības i Ģimnāzijas budynki w stylu klasycystycznym wybudowane zostały na początku lat 40-tych XIX wieku (wg projektu rosyjskiego architekta A.E. Sztauberta). Elewację budynków do dzisiaj zdobią charakterystyczne elementy stylu empirystycznego, np. gzymsy.

BUDYNKI Z CZERWONEJ CEGŁY
W zabudowie miasta jest niezwykle dużo budynków z czerwonej cegły. Ten kierunek eklektyzmu pielęgnowany był przez kilku wybitnych architektów, lecz w Daugavpils jest on najobszerniej przedstawiony w budynkach architekta niemieckiego pochodzenia Vilhelma Neimana, który w latach 1878-1895 był głównym architektem miasta. Jaskrawymi przykładami budynków z czerwonej cegły są gmachy przy ulicy Saules 1/3 oraz Muzeja 6. Wykorzystane w elewacji budynków cechujące eklektyzm formy nawet po tylu latach zaskakują poziomem kultury szczegółów.
TWIERDZA DAUGAVPILSKA (DYNEBURSKA)
Symbol miasta Daugavpils. Okazała budowa fortyfikacyjna zajmująca ponad 150 hektarów, jest jedynym zachowanym praktycznie bez zmian w Europie wschodniej przykładem twierdzy pierwszej połowy XIX wieku. Złamany zarys fortyfikacji tworzy wał ochronny zawierający 8 bastionów, 6 rawelin, 6 kontragard oraz inne konstrukcje obronne. Każdy szczegół twierdzy wypracowany jest przez doświadczenia budowlane najlepszych szkół architektów carskiej Rosji i Europy. Wnętrze twierdzy zaplanowane na wzór tradycyjnych miast żołnierskich – w centrum znajduje się plac, dookoła którego są ulice z administracyjnymi i mieszkalnymi budynkami. Elewacje wszystkich budynków wytrzymane w stylu empirycznym, z wyjątkiem wrót Mikołaja i Baszty wodnej, którym nadano formy pseudo gotyckie.
SALA SZTUKI MARKA ROTHKO
W Daugavpilskim Muzeum Krajoznawstwa i Sztuki przy ul. Rīgas 8 utworzona została sala słynnego, urodzonego w Dwińsku (Daugavpils), malarza Marka Rothko. Przedstawione tu są wielkoformatowe reprodukcje obrazów malarza, które odzwierciedlają okresy realizmu, surrealizmu i modernizmu w twórczości mistrza oraz dają pojęcie o stworzonym przez niego ekspresjonizmie abstrakcyjnym. Medytacyjny nastrój pomieszczenia pomaga zwiedzającym odnieść niezapomniane wrażenie o twórczości M. Rothko.
WZGÓRZE KOŚCIELNE
Każdy, kto pragnie zwiedzić Daugavpils, powinien obowiązkowo zwiedzić Wzgórze Kościelne – miejsce, gdzie tuż obok siebie znajdują się świątynie czterech wyznań. W 1893 roku wzniesiono katedrę Marcina Lutra wg projektu architekta V. Neimanisa. Z 1902 roku pochodzi rzymsko-katolicki kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny (w roku 1909 ustawiono w nim organy polskiego mistrza A. Homana). W 1905 roku wzniesiono prawosławną katedrę świętych męczenników Borysa i Gleba, która początkowo pełniła funkcję kościoła garnizonowego. W domu modlitewnym staroobrzędowców św. Mikołaja (wzniesiony w latach 1908–1928) znajdują się XVIII-XX wieczne ikony i kolekcja rzadkich książek XVII-XX wieków.